دوستی با بهار

محبت رشته ی پیوند جان هاست

روزى سلمان محمدى رضوان الله علیه ( لقبی که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله این مرد پارسی را به

 

شرف آن مفتخر نمود و او را از اهل بیت خود خواند)،  داخل مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله شد،

 

افراد به او احترام گذاشتند و او را  به صدر مجلس جا دادند. عمر گفت: «این عجمى که

 

ما بین عرب مصدر واقع شده است کیست ؟»


 پس حضرت به منبر بالا رفته فرمود: «مردم از زمان آدم علیه السلام تا زمان ما، مانند دندانه شانه

 

هستند (از جهت تساوى)؛ فضیلتى نیست براى عربى بر عجمى و نه سرخ پوست بر

 

سیاه پوست، مگر به تقوى. سلمان دریائى است از علم که خشک نگردد و گنجى

 

است از دانش که تمام نشود، سلمان از ما اهل بیت است، سلسبیلى که حکمت و

 

برهان [به او ] داده شده است[1].


چقدر تلخ است که بخوانیم عده ای از صحابه رسول مهر و رحمت، از دید الهی


ایشان نسبت به ملاک برتری فرسنگها دورند و تاب این محبت عالم گیر را ندارند؟


امیر المؤمنین علی علیه السلام فرموده اند: «انگار که چادرهای فارسیان را در مسجد کوفه


می بینم که به مردم قرآن را آنچنانکه نازل شده تعلیم می دهند.[2]»


آنچه در مکتب اهل بیت علیهم السلام  ارزش دارد، علم و عمل و ایمان است؛‌ نه مال و جاه


و نسب و ملیت. محبت به اهل بیت علیهم السلام  شاه کلید سعادت و برتری ابدی است که

 

سلمان فارسی (محمدی) بدان دست یافت.



 [1] تفسیر اثنا عشری، ج‏12، ص: 136 و 137

[2]  الغیبة للنعمانی ص 319

[ یکشنبه ٢٩ اسفند ،۱۳۸٩ ] [ ٢:۱٩ ‎ق.ظ ] [ دوست بهار ] [ نظرات () ]