سلام بر تو ای بهار دلها (5)

تمام وجودم سرشار از مهر توست

ائمه علیهم السلام  به گوهر وجودی انسانها بها می دادند، برای آنها عرب بودن یا نبودن و

 

ملیت افراد مهم نبود اما در عین حال به ویژگیهای افراد توجه می کردند.


حضرت علیعلیه السلام در مورد ایرانیها فرمودند: « ... فارسیان افرادی حکیم و کریم


هستند که به ما سلام کرده اند و پیام صلح و سلامتی را از جانب خویش، به مارسانده اند.[1]»


ایرانیان، که از دیر باز ملتی صلح دوست و با محبت و همچنین حقجو و حق شناس

 

بوده اند، در مقابل دریای بی کران مهر و محبت خاندان رسالت و امامت، با شور

 

فراوان پذیرای حق و پیرو آن شدند و خود را بدست امواج لطف بی کران آنها

 

سپاردند. محبتی دو جانبه که از طرف صاحبان و مظاهر رحمت بی کرانه الهی،

 

خاندان عصمت و طهارتعلیهم السلام  ، در جوششی مدام بود.


آری! ایرانیان، پیش از آنکه مرزهای کشورشان مورد هجوم تعصبِ جاهلیِ گمراهان

 

از صحابه رسول خدا صلی الله علیه و آله قرار بگیرد، دلهایشان گرمای این محبت را حس کرده

 

بود و بدان متمایل بود.


همچنانکه امام صادق علیه السلام فرمودند: «بخدا سوگند هیچ کس از عرب و عجم ما را


دوست ندارد، مگر کسانى خانواده‏دار و با شرافت و ریشه‏ دار[2]


[1] سفینه البحار، ص 166

 [2] بهشت کافى-ترجمه روضه کافى، باب شرافت دوستداران ائمه علیهم السلام  

/ 0 نظر / 17 بازدید