تحریف قرآن؟ واقعیت یا تهمت؟ ( قسمت دوم)

 

مسئله مهمی که در بحث جمع قران مطرح می شود آن است که یکی از اساسی ترین راههای حفظ قرآن علاوه بر کتابت آن ( که شواهد آنرا در مکه و مدینه ذکر کردیم) حفظ قرآن در سینه ها بود.

برای تشویق افراد به حفظ قرآن ( چه از طریق کتابت و چه از طریق از بر نمودن آن) رسول خدا صلی الله علیه و آله نظامی وضع نمود که در آن مسلمانان بر اساس میزان قرائت و دانش قرآنی از امتیازاتی بر خوردار می شدند. هر چند که خداوند در قران میزان برتری افراد را تقوای الهی معرفی نموده است اما پس از تقوا، علم یک امتیاز مهم است و در بین علوم هیچ علمی عالی تر از علم به قرآن نیست. در مدینه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله امتیازاتی از قبیل امامت جماعت، امارت و غیره را بر اساس میزان بیشتر بودن قرائت و احفظ بودن قاری برای انان در نظر می گرفت. جریان عمر بن سلمة بن قیس جرمی که کودکی بیش نبود اما به خاطر آنکه قرآن زیادی از حفظ داشت امام جماعت قبیله اش گردیده بود موید این مطلب است.(طبقات ابن سعد 1/336-337)

همچنین از ابو هریره نقل شده است که رسول خدا صلی الله علیه و آله دسته ای را برای ماموریتی در نظر گرفتند. قبل از رفتن به استقراء آنان پرداختند به این صورت که از آنان بپرسند که چقدر از قران را در خاطر دارند. در این جریان کم سن ترین فرد که بیشتر از همه سوره از حفظ داشت و سوره بقره را حفظ نموده بود را امیر بر آنان قرار دادند. ( تفسیر ابو الفتوح رازی 1/37 تحت عنوان فضائل سوره بقره)

همچنین در روایات بسیاری برتری قاری قرآن و همچنین برتری مطلق اهل قرآن را به مسلمانان گوشزد می نمایند. به عنوان مثال رسول خدا صلی الله علیه و آله قاری قرآن را شفیع یارانش در قیامت معرفی می نمایند ( صحیح مسلم ص 553) و یا اجر معلم قرآن و حافظ قرآن را دخول در بهشت و شفاعت برای ده تن از خانواده اش قرار می دهند. ( مسند احمد5/149) حتی رسول خدا صلی الله علیه و آله هر فرصتی را در نشر قرآن غنیمت می شمردند حتی آموزش قرآن به عنوان مهریه ازدواج. ( صحیح بخاری3/155)

رسول خدا بسیار به قرآن سفارش می نمودند و می فرمودند که باید مسلمانان خود را با دانش قرآنی توانگر سازند و آن را سرمایه خود قرار دهند . به این معنی که اگر قران سرمایه است باید آن را حفظ کرد و گرنه از بین می رود. ( مسند احمد4/153) این تاکید پیامبر صلی الله علیه و آله در حالی است که مسلمانان آن روز قرآن را به فرزندان و زنان خود می آموختند و به این امرر توجه داشتند.( القران الکریم و روایات المدرستین 1/171)

رسول خدا صلی الله علیه و آله به حفظ سوره های بزرگ قرآن از جمله سوره بقره اهتمام فراوانی داشتند و تلاوت آنان را در شب توصیه می فرمود و خودشان نیز به همین شیوه عمل می کردند و البته همّ ایشان تنها قرائت قرآن نبود و به کیفیت قرائت قرآن و توجه به معنی ان نیز اهتمام داشتند.  ( مسند احمد6/92) که این امر حاکی از شکل گیری سوره های بزرگ قران در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله است.

علامه عسکری می نویسد: پیامبرصلی الله علیه و آله به عنوان ادای واجب تبلیغی انچه از قرآن برایش میسر بود بر همه صحابه قرائت می نمود. صحابه نیز به عنوان واجب اسلامی آنچه برایشان میسر بود از قرآن بر پیامبر قرائت می نمودند. و اما ان عده از اصحاب که در دوره پیامبر قرآن را جمع نموده و نوشتند احصای انها ممکن نیست و انچه در برخی روایات به عنوان « من جمع القران علی عهد الرسول او کتب» آمده از باب حصر و احصای کامل نیست و تنها به مناسبت مقام اسامی انان ذکر گردیده است. ( القرآن الکریم و روایات المدرستین 1/77)

بنابر این نتیجه گرفته می شود که :

با توجه به اهتمام رسول خدا صلی الله علیه و آله به حفظ و تعلیم قران  در کل دوران رسالتشان چه در مکه و چه در مدینه مسلمانان به این امر متوجه بودند و بسیار در انجام این دستور ایشان می کوشیدند. پس چگونه می شود که بعد از رحلت رسول خدا صلی الله علیه و آله به یکباره قرآن به دست فراموشی سپرده شود و مسلمانان تا حدی از این امر غافل شوند که آیات آن که در سینه هایشان محفوظ بود تحریف گردند؟

ادامه دارد.......

/ 1 نظر / 19 بازدید
رضا

با سلام و تحیت دوست عزیز از اظهار لطف شما متشکرم در پاسخ به محبت شما در قسمت پیوندها لینک شدید در راهی که در پیش گرفته اید موفق و پیروز باشید یا علی[گل][خداحافظ]